Subtitles by: Yanni
Οι γονείς τους γνωρίστηκαν με τον γνώριμο τρόπο...
Το τραγούδι έγινε αγάπη...
… και η αγάπη έγινε αβγό.
Μέμφις;
- Το κρατάς, γλυκέ μου; - Ναι.
Ασφαλές και ζεστό.
Κράτα το σφιχτά τώρα.
Οου! Νομίζω ότι ένιωσα κάτι να κινείται εκεί μέσα.
Και με τον συνηθισμένο τρόπο…
… οι μαμάδες έφηγαν για την περίοδο του ψαρέματος…
… ενώ οι μπαμπάδες παρέμειναν για να φροντίζουν τα αβγά.
- Θα είσαι εντάξει, καλέ μου; - Μα και βέβαια, γλυκιά μου.
Θα σε περιμένουμε ακριβώς εδώ.
Γεια σου για την ώρα.
Γειά σου Νόρμα Τζην, και μην ανησυχείς για τίποτα.
Όταν όλοι οι άλλοι φεύγουν.
Περιμένουμε.
Όταν ο ήλιος χάνεται.
Περιμένουμε.
Ακολουθείτε το ένστικτό σας αδέρφια.
Όλοι μαζί σαν ένας.
Ζέστανε το αβγό.
Πάμε όλοι μαζί.
Μοιράσου το κρύο.
Ο καθένας πρέπει να πάρει την θέση του ενάντια στην παγωμένη καταιγίδα…
… και να επιβιώσει της ατέλειωτης νύχτας…
… υψώστε τις φωνές σας αδέρφια…
… δοξάστε τον Μεγάλο Γκουίν ο οποίος γεμίζει τις καρδιές μας ζωή και τα στομάχια μας ψάρια.
Υπάρχει μία γνώση αδέρφια και αδερφές...
… η οποία ξεχωρίζει από όλες τις άλλες!
- Ποτέ, μα ποτέ, για οποιονδήποτε λόγο...
μην ρήξεις το αβγό σου.
Από τις πολλές χιλιάδες φωνών που τραγούδισαν εκείνη την ατελείωτη νύχτα του χειμώνα…
… ο Μέμφις ήταν αυτός που τραγούδισε με όλη του την ζέση…
… για να γυρίζει η Γη και να επιστρέψει ο ήλιος.
Μέμφις;
Όλα καλά;
Δεν ξέρω, δεν μπορώ να ακούσω τίποτα.
- Είναι άδειο; - Καλό μου...
- Μπορώ να το έχω; - Γκλόρια!
Δεν πειράζει Μορίς.
- Συμβαίνει κάποιες φορές, Μέμφις.
Ναι
Περίμενε... το ακούς αυτό;
Ναι!
Ναι σ'ακούω, αλλά... έλα ο μπαμπάς είναι εδώ.
Ωω! είναι εντάξει Μορίς είναι...
ένα μικρό ποδαράκι!
και ένα δεύτερο!
Να κάτι διαφορετικό!
Γύρνα πίσω κύριε Μάμπο!
Αα, Γκλόρια.
Μπορεί να τον φωνάζει όπως θέλει.
Μάμπο! Μάμπο!
Είσαι καλά;
Παγωμένο! Παγωμένοοο!
Ωω, θα το συνηθίσεις.
Έλα γιε μου, έλα στον μπαμπά.
Τί νομίζεις γι' αυτό;
Αδύναμα γόνατα.
- Είναι εντάξει; - Δεν ξέρω!
Τί κάνεις εκεί αγόρι μου;
Είμαι χαρούμενος μπαμπάκο.
Τί κάνεις με τα πόδια σου;
Είναι και αυτά ευτυχισμένα!
Δεν θα το έκανα αυτό εδώ γιόκα μου.
Μα γιατί όχι;
Απλά δεν το κάνουν οι πιγκουΐνοι αυτό, εντάξει;
Εντάξει.
Έλα λοιπόν, έλα εδώ να ζεσταθείς.
Πρόσεξε τον μεγάλο,πρόσεξε,ΠΡΟΣΕΞΕ! Αχ! Τον μεγάλο...
Εντάξει...καλό αγόρι.
Τόσο αργά. Τί τους κρατά;
Ας ελπίσουμε αδέρφια ότι ο μεγάλος Γκουιν δεν μας δοκιμάζει με μια φτωχή ψαριά.
Γιατί Νόα; Δεν είμασταν υπάκουοι;
Λοιπόν, όταν δεις την μαμά σου...
- Θα παραμείνω εντελώς ακίνητος. - Ακριβώς.
Μα πως θα ξέρω ποιά είναι η μαμά μου;
Ωω, θα το ξέρεις. Έχει έναν μοναδικό τρόπο να περπατα, να γελά και να μιλά.
Και όταν τραγουδά, σχεδόν σου ραγίζει την καρδιά.
Έκεί! Τις βλέπω!
Τις βλέπω! Οι γυναίκες επιστρέφουν!
Οι γυναίκες επιστρέφουν!
Γύρνα πίσω Μάμπο!
Πέριμενε Μάμπο!
Όχι Μάμπο! ΜΑΜΠΟ!
Μάμπο!
Μαμά!
ΜΑΜΠΟΟΟ!
Πού είσαι αγόρι μου, πού είσαι;
Μέμφις;
- Μαμά, ωω μαμά! - Μπαμπά.
μα, μα πού είναι το μωρό;
Λοιπόν, καλή μου...
Θα τον βρω.
- Έχασε το μωρό!;!;! - Εντάξει...
Μέμφις!
Μαμά! Μαμά!
Περίμενε!
- Έλα στη μαμά. - Όχι Μάμπο!
Τί συμβαίνει με τα πόδια του;
Δεν είναι κάτι το σημαντικό, σε λίγο θα το ξεπεράσει.
Μαμά.
- Ωω, Μέμφις, είναι πανέμορφος. - Δεν είναι!
- Κοίτα τον. - Μανούλα.
Έχω κάτι για σένα. Άνοιξε το στώμα.
Λατρεύω τον τρόπο που το κάνει αυτό!
- Καλημέρα παιδιά. - Καλημέρα δεσποινίς Βαϊόλα!
Σήμερα θα ξεκινήσουμε με το ποιό σημαντικό μάθημα, που...
… θα συναντήσουμε, σε ότι αφορά τους πιγκουΐνους.
γνωρίζει κανείς τι είναι;
- Κάποιος; Σίιμουρ; - Το ψάρεμα;
Όχι. Μάμπο?
- Εεε, να μην τρως κίτρινο χιόνι; - Όχι, δεν είναι αυτό.
- Είναι το τραγούδι της καρδιά μας κυρία. - Σ'ευχαριστώ Γκλόρια. Άριστα, ναι!
Χωρίς το τραγούδι της καρδιάς μας δεν μπορούμε να είμαστε πιγκουΐνοι, μπορούμε;
ΟΟΟχι!
Όμως αγαπητά μου δεν είναι κάτι που μπορώ να σας διδάξω.
Ξέρει κανείς γιατί; Κανείς, κανείς;
Δεν μπορείτε να μας το διδάξετε κυρία, γιατί πρέπει να βρούμε...
… το τραγούδι της καρδιάς μας μόνοι μας
- Μπράβο σου! - Είναι η φωνή που ακούς μέσα σου.
- Ναι; - Αυτός που πραγματικά είσαι!
Σ'ευχαριστώ Γκλόρια, άριστα! Λοιπόν...
ας προσπαθήσουμε να είμαστε συγκεντρωμένοι τώρα. Αφήστε λίγο χρόνο και θα σας έρθει.
Βρήκα ένα! Διάλεξε έμενα! Εμένα!Εμένα!
Ένας-ένας παιδιά! Ναι Σίιμουρ;
Μου αρέσει αυτό το τραγούδι, αν είναι στην μόδα. Πολύ καλά.
Είμαι έτοιμη. Βρήκα ένα.
Ήμουν σίγουρη ότι είχες βρει Γκλόρια.
Η νύχτα πλησιάζει αργά στις καρδιές αυτών που θέλουν περισσότερα απο αυτά που έχουν…
… το φως της μέρας μας δίνει ζωή και εσύ είσαι ένας πιγκουΐνος που έχει...
γεννήσει τόσα πολλά αβγά.
Μέχρι εδώ το έχω δουλέψει για την ώρα.
Εξαιρετικά! Θαυμάσια!
Είναι πανέμορφο!!!
Λοιπόν Μάμπο, μιας και θες να συμμετέχεις...
Εεε, δικό μου είναι κάτι σαν "μπουμ" και πάει κάπως…
… και μετά ακόμα ένα "μπουμ".
- Το ακούς αυτή τη στιγμή; - Σας αρέσει;
- Φοβάμαι ότι αυτό δεν είναι καν μελωδία. - Δεν είναι!;!;
Όχι καλό μου παιδί. Μελωδία είναι κάτι σαν…
Ωω, εντάξει λοιπόν
Τι είναι αυτό;
Είναι το μικρό του Μέμφις και της Νόρμα Τζιν.
Aα, ο μικρός χωρευτής.
Δεν είναι αστείο.
Όχι, ούτε τόσο δα.
Πιγκουΐνος χωρίς τραγούδι καρδιάς δεν είναι καν πιγκοΐνος!
Μου τρύπησε τα αυτιά!
Σε όλη μου την ζωή...θέλω να πω... και εσείς έχετε τόσο ωραίες φωνές.
Είναι παράξενο. Μήπως του συνέβη κάτι; Ξέρετε, κατά την διάρκεια τις ανάπτυξής του;
Όχι, όλα ήταν κανονικά. Όλα κύλησαν ομαλά.
Έτσι δεν είναι γλυκιές μου;
- Ναι, ήταν ένας δύσκολος χειμώνας, υποθέτω. - Σωστά, σωστά.
- Άργησε βέβαια λίγο, αλλά… - Ναι, το καταλαβαίνω.
Πιστεύεις ότι μπορεί να περάσει όλη την ζωή του μόνος του;
Δεν νομίζω.
Να μην γνωρίσει την πραγματική αγάπη;
Σε παρακαλώ δεσποινίς Βαϊόλα, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι;
Βέβαια, υπάρχει και η κυρία Άστρακαν...
Η κυρία Άστρακαν;
Άν κάποιος μπορεί να κάνει κάτι αυτή είναι η κυρία Άστρακαν.
Δεν μπορεί να τραγουδήσει!;!;Σκουπίδια χρυσό μου!Κάθε πιγκουΐνάκι έχει τραγούδι.
Όταν θα έχω τελειώσει,το τραγούδι σου θα φέρνει σε όλους ανατριχίλες.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν.Αρχηκά πρέπει να βρούμε ένα συναίσθημα…
… χαρούμενο συναίσθημα, λυπηρό συναίσθημα, ίσως ένα μοναχικό συναίσθημα.
- Το νιώθεις; - Αμέ.
Ωραία. Τώρα άστο να βγει. Να είναι αυθόρμητο.
- Ε; Τί είναι αυτό; - Είμαι αυθόρμητος.
Θες να γνωρίσεις ένα όμορφο κορίτσι; Θες να προστατεύσεις το αβγό;
Μα φυσικά.
Τότε ΤΡΑΓΟΥΔΑ και μην παραπατάς. Μην κουνήσεις ούτε δαχτυλάκι. Καμία κίνηση.
Μιά ωραία πεταλούδααΑΑΑΑ…
Αρκετά! Εντάξει λοιπόν... Πάμε πάλι από την αρχή.
Ξέχνα το σώμα, κοίτα στην ψυχή σου, νιώσε το συναίσθημα.
τεράστιο αίσθημα, τόσο τεράστιο που γεμίζει όλο σου το σώμα.
Πρέπει να δραπετεύσει, αλλιώς θα εκραγείς! Τώρα, άνοιξε το μικρό σου ράμφος, ναι, ναι.
Σήκωσε ψηλά το κεφάλι, αυτό είναι... τώρα, τώρα!!!
Καταστροφή. Τι καταστροφή! Ποτέ δεν έχω αποτύχει ξανά, ποτέ, ποτέ.
- Πιστεύω ότι ήταν χαριτωμένος. - Ναι, αλλά δεν έχει να κάνει με πιγκουΐνο, εντάξει;
Τι κι αν είναι λίγο διαφορετικός; Πάντα ευχόμουν να ήμουν κάπως διαφορετική.
Δεν είναι διαφορετικός, είναι ένας φυσιολογικός αυτοκρατορικός πιγκουΐνος.
Ξέρετε κάτι; Μπορώ να αφήσω το σχολείο, μπορώ να έρθω στην δουλειά,οι τρεις μας!
Περίμενε λίγο μικρέ. Δεν έχεις να πας πουθενά αν δεν τελειώσεις τις σπουδές σου.
Πρέπει να καλλιεργήσεις τις φωνητικές σου χορδές. Το κατάλαβες;
- Θα προσπαθήσω μπαμπά. - Είμαι σίγουρος γι'αυτό.
Η λέξη αγώνας ξεκινά με...
A
Ένα μεγάλο, τεράστιο Α.
Πάω για ψάρεμα.
Εκείνο το πρώτο, καυτό καλοκαίρι, καθώς οι γονείς του δούλευαν υπερωρίες…
… στο μακρύ ταξίδι τους στην θάλασσα…
… ο Μάμπο βρήκε ένα μέρος μακριά από τα αποδοκιμαστικά βλέμματα…
… όπου ένας παράξενος μικρός τύπος μπορούσε να είναι ο εαυτός του.
- Τι κάνεις εδώ χωρευταρά; - Τίποτα. Εσείς τί κάνετε;
- Τίποτα. Απλά είπαμε να τσιμπήσουμε κάτι. - Φαγητό! Εδώ;
-Μπούτι ή Φτερούγα; -Περιμένετε, όχι εμένα. Εγώ είμαι πιγκουΐνος.
Ακριβώς! Ο μικρός χορευτής, αυτός είσαι εσύ, τρώει το ψάρι…
… τα ιπτάμενα παιδιά, δηλαδή εμείς, τρώνε τον μικρό χορευτή και το ψάρι.
Και τελευταία δεν υπάρχουν και πολλά ψάρια. Οπότε…
Έϊ! Δείτε αυτό.
Ναι, δεν μπορώ να πω, είναι κάτι το περίεργο.
Λοιπόν αυτή τη φορά θα το κάνουμε πολιτισμένα. Τώρα, φέρε το κρασί...
- Έϊ! Τί είναι αυτό στο πόδι σου; - Ποιό; Αυτό το μικρό πραγματάκι;
Όχι, όχι πάλι! Πάλι θ'αρχίσει μ'αυτό!
Σκασμός! Ο μικρός χορευταράς μου έθεσε μια εξαίσια ερώτηση.
Ερωτήσεις σαν και αυτή αξίζουν μια απάντηση.
Άντε πάλι...
Μόνο δύο λέξεις θα σου πω' απαγωγή από εξωγήινους.
ΣΙΩΠΗ!
Άκου μικρέ.Υπάρχει κάτι εκεί έξω, πλάσματα διαφορετικά από εμάς.
Μεγαλύτερα, αδίστακτα, εξυπνότερα.
- Ρώτα με πως το ξέρω. - Πώς;
- Γιατί με είχαν αιχμαλωτίσε, να πως. - Απίστευτο.
Τί εννοείς απίστευτο; Είναι η αλήθεια! Καθόμουν σε έναν βράχο και κοιτούσα τη δουλειά μου…
… όταν ξαφνικά με έπιασαν. Αυτά τα όντα σαν μεγάλοι, άσχημοι πιγκουΐνοι, παχιά πλαδαρά πρόσωπα με παράξενα μάτια,
χωρίς πούπουλα και ράμφοι και αυτά, αυτά… ύπουλα μέσα.
Με έπιασαν, με δέσανε, με έβαλαν κάτω,πήρανε αυτό το μυτερό πράγμα και μου το βάλανε…
…και μετά λιποθύμισα. -Πω, πω!
Ξύπνησα και είδα αυτό το πράγμα… όλα τα πουλιά σπάνε πλάκα μαζί μου…
… "Έϊ, πως πάει κιτρινοπόδαρε;" Ήταν ταπεινωτικό.
- Και... και μετά τι; - Ήταν ταπεινωτικό, τί άλλο θες;
Θα μπορούσαν να σε είχανε φάει.
Ναι... ναι. Υποθέτω ότι η άθλια κατάστασή μου, άγγιξε την ευαίσθητη πλευρά τους.
Εγώ μπορώ να αγγίξω την ευαίσθητη πλευρά σου;
Καλή προσπάθεια μικρέ, αλλά... όχι.
- Τι κάνεις εκεί μέσα χορευτούλη; - Έλα εδώ ντε!
- Έλα αμέσως εδώ χωρίς άλλη κουβέντα. - Όχι!
Άστον να φύγει, άστονα.
- Έϊ! μην ξεχνάς ότι με απήγαγαν!
-Μα καλά για που το βάλατε; Σας λέω ότι με απαγάγανε. -Και μεις σου λέμε ότι πεινάμε!
χωρίς κανείς να δίνει σημασία στην χορευτική καρδιά του,ο πιτσιρικάς πέρασε τη σχολική του ηλικία…
… στο πίσω μέρος της τάξης, χαμένος στις φαντασιώσεις του.
Τι θαυμαστοί κόσμοι υπάρχουν εκεί έξω! Μακριά, πέρα από τον πάγο.
Υπήρχε άραγε κάποιο μέρος,όπου ένας μικρός πιγκουΐνος χωρίς τραγούδι καρδιάς…
… θα μπορούσε πραγματικά να βρει θέση;
Και έτσι χιλιάδες γενιές πίσω…
… οι πρόγονοί μας αλλάξανε τα φτερά μας με πτερύγια.
Οι τελειόφοιτοι θα μπουν στην θάλασσα για πρώτη φορά…
… και θα δουν τα πλεονεκτήματα μιας σοφής επιλογής.
Βρισκόμαστε σε ισχνούς και αβέβαιους καιρούς…
… αλλά με την δύναμη της σοφίας των αρχαίων προγόνων μας…
… αδέρφια μου, θα αντέξουμε…
- Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα. - Νόρμα Τζιν!
Ποιός είναι αυτός που θα πει ότι το αγόρι μου δεν μπορεί να αποφοιτήσει.
Δεν κάνει κακό σε κάποιον.
… και να είμαστε πάντοτε αντάξιοι αυτού του μεγαλειώδους έθνους πιγκουΐνων.
Ανωτερότητα!
Ξέρεις κάτι; Θα μπορούσαμε να κάνουμε την δική μας τελετή αποφοίτησης.
- Το εννοείς μαμά; - Μα φυσικά. Ανωτερότητα!
- ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ! - πιο σιγά.
- Μπαμπά. - Μέμφις.
Ναι, ναι.
- Δώστους να καταλάβουν τίγρηr. - Σ'ευχαριστώ μαμά.
- κάνε την κάθε στιγμή μοναδική. - Εντάξει μαμά.
- Να θυμάσαι, μακριά από ξένους. - Μείνε ήσυχος μπαμπά.
Να έχεις το νού σου στις φώκιες λεοπαρδάλεις και στις φάλαινες δολοφόνους.
Θυμίσου αυτό Νόα, αυτό το αγόρι ήταν πάντα κακό αβγό. Σας λέω ότι δεν φέρνει καλή τύχη μαζί του.
Παιδιά!
Περιμένετε!
- Εσύ πρώτος. - Όοοχι, εσύ πρώτος.
- Τί ήταν αυτό; - Νομίζω ότι ήταν η γουνομπαλίτσα.
Βλέπεις καθόλου αίμα;
Τί περιμένετε λοιπόν;
Γκλόρια.
Με συγχωρείς.
Στην πάντα λερώνει!
- Γκλόρια; - Ναί;
- Σε όλη μου την ζωή ήθελα να σου πω ότι είσαι τόσο… - Ψάρι!
- Ναι, είσαι τόσο ψάρι. - Όχι...ΨΑΡΙ!
- Γκλόρια, έπιασες κανένα; - Όχι, όχι αυτή τη φορά.
- Μπορείς να το έχεις. - Σ'ευχαριστώ Μάμπο, αλλά είναι δικό σου.
- Μα θέλω να το πάρεις. - Όχι, εσύ το έπιασες, εσύ θα το φας.
- Θέλω εσύ…
Γλάρος!
Γύρνα πίσω!
Μάμπο, άφησέ το, άφησέ το...
- Αναπνέει; - Μάλλον όχι.
Μάμπο... είσαι καλά;
Μάμπο;
Μπάρε ντο μψάρι.
Ορίστε;
Πάρε το αναθεματισμένο ψάρι.
Σ'ευχαριστώ Μάμπο.
Παρακαλώ.
Σ'αυτή τη σπουδαία νύχτα αποφοίτησης, γεμάτη συναισθήματα και λάμψη…
… η κορυφαία της τάξης…
… η καταπληκτική Γκλόρια.
- Μάμπο; - Ναι;
- είναι καλύτερα να… - Ναι, ξέρω.
-… εσύ ακούς μόνο, καταλαβαίνεις; - Ναι.
- Με συγχωρείτε. - Δεν πειράζει.
Συγνώμη.
Είσαι τέλεια. Ήταν υπέροχο...
Εμπρός! Σηκώστε τα πτερύγιά σας ψηλά!
Ποιός νομίζεις ότι είσαι;
Το χαλάς για όλους μας! Δίνε του από εδώ!
Εντάξει παιδιά. Σταματήστε.
Είμαι απόλυτα τρομοκρατημένος.
Γκλόρια;
Παιδιά;
Φανερωθείτε αμέσως, αλλιώς θα σας κυνηγήσω.
- Είσαι και ο πρώτος αδερφέ ! - Αυτό ήταν 9,8.
Εγώ σου δίνω 10!
Εμπρός λοιπόν, έλα.
Φίλησε αυτό αν μπορείς.
Έλα εδώ λουκανικάκι, θα σε περιποιηθώ με μπόλικο κέτσαπ.
Ναι αλλά πρώτα θα πρέπει να μας πιάσεις. (catch up)
Ωχ! Νάτος, έρχεται.
Καλύτερα να του δίνουμε, σε κάνα μισάωρο.
Τρέεεεεεξτεεεεεε
Έϊ φίλος, κάντο ξανά αυτό. - Ποιό;
- Το τιλιτι τικλι. - Ναι. Κάντο.
- Έλα, έλα λοιπόν. - Λοιπόν, πάει κάπως έτσι…
Ωωω, ναι!
… και μετά αυτό…
Αχ, το καημένο το φωκάκι έφαγε τα μούτρα του. Φεύγει.
Ω όχι, αυτή είναι η φάτσα του!
- Να θυμόσαστε κοντοπίθαροι... ξέρω που μένετε. - Ναι, το λένε στεριά ασχημόφατσα.
Ξανακύλα, όποτε θες σβαρνιάρη.
Τα λέμε χοντρούλη.
Πολύ πρώτο, "τα λέμε χοντρούλη".
Θα σε περιμένουμε, με την ησυχία σου.
Δεν αντέχω άλλο μάγκες.
Κόλα φτερούγα δικέ μου.
Έϊ, δεν θα ακολουθήσεις πατουσόπαιδο;
Τι είναι; Μήπως έχεις να κάνεις κάτι καλύτερο;
Όχι
Τότε έλα λοιπόν, χνουδωτέ.
- Ε, δικέ μου σου αρέσουν τα πάρτι; - Πάρτι; Υποθέτω, πως ναι.
- Μείνε κοντά μας φίλος. - Ναι γιατί, βασικά εμείς είμαστε η δράση.
Όλοι τους είναι τόσο… αυθόρμητοι.
Αυθόρμητοι
- και τώρα είναι στα χειρότερά τους. - ναι η τροφική αλυσίδα τρελάθηκε.
- όλοι είναι λίγο πεσμένοι. - Αλλά αυτό δεν πρόκειται να σταματήσει το πάρτι.
Κοίταξε με τώρα! Κοίτα με!
Θεέ μου, αυτός τρώει πέτρες!
- Ακούσατε τι είπε; - Τρώει πέτρες.
Μα είχε μια πέτρα στο στόμα του.
Δεν είνα πέτρες, τσίφτη. Είναι πέτρες του έρωτα.
- Χτίζουν την φωλιά. - Αυτός με τις περισσότερες κερδίζει.
Καταλαβαίνεις έτσι; Τσικα-τσίκα-μπουμ-μπουμ!
Δεν σας ενδιαφέρουν οι... κοπέλες;
Πλάκα μας κάνεις?
Χωρίς εμάς τα κορίτσια δεν έχουν μπουμ.
Και γιατί λοιπόν μαζεύετε βότσαλα;
- Βότσαλα, σμοτσαλα δικέ μου. - έχουμε προσωπικότητα, με κεφαλαίο Π…
-… Γιατί; Γιατί είμαστε καυτοί. - Βλέπε για να μαθαίνεις ψηλέ.
- Έϊ! Εδώ κούκλες. - Τι κάνουν τα μωρά;
Τι κοιτάτε; Μήπως κοιτάτε εμένα;
- Έλα εδώ μωρό μου. - Έλα λοιπόν.
Βλέπεις κάτι που σου αρέσει;
Δεν νομίζω... Όχι σήμερα όμορφε.
Έλα τώρα, μην είσαι τόσο εκλεκτική.
Αυτό είναι που σου αρέσει, το θέλεις, το έχω, μπορείς να το'χεις…
Κοίτα τα πόδια μωρό μου. Κοίταξέ τα!
Αυτό είναι! Όλε, όλε, όλε!
Πού το μάθατε αυτό;
- Ο μεγάλος. - Δεν είναι από εδώ.
Είναι μαζί μας.
- Κάντο ξανά. - Κάντο μωρό μου, δείξε μου αυτά τα βήματα.
- Όχι, όχι, όχι. Συγνώμη κορίτσια. - Ίσως κάποια άλλη στιγμή.
- Είστε πάντα τόσο ξεροκέφαλοι!
- Πάμε. - Ποτέ μην τους δίνεις τα πάντα.
- Ναι, το κρατάς για την εποχή. - να τους δείξεις ότι έχεις.
- είτε το έχεις, είτε δεν το'χεις. - και τα καρντάσια, το έχουν.
Πιστεύετε ότι μπορώ να αποκτήσω λίγο από αυτό;
Δικέ μου, έχεις ήδη τόσο πολύ! Είσαι επικίνδυνος μεγάλε!
Αλήθεια το πιστεύεις αυτό;
Αστειεύεσαι; Με κινήσεις σαν τις δικές σου πρέπει να'χεις όλες της γυναίκες στα πόδια σου.
Δεν θα το έλεγα αυτό.
Ακούστε τον τι λέει. Είναι τόσο χαριτωμένος!
Άσε με να σου πω κάτι. Εκτός από εμένα, ψηλέ…
… έχεις το μεγαλύτερο χάρισμα από οποιονδήποτε άλλο.
- Βάλε τον εγωισμό σου στην άκρη Ραμόν. - Θα κάνεις κακό σε κανέναν!
Είσαστε τόσο ζηλιάριδες. Για μισό λεπτό!
Ακούω κόσμο να ζητά κάτι.
ΕΜΕΝΑΑΑΑ!
Δικέ μου ο τύπος είναι πολύ κουλ!
Λατρεύω την βαρύτητα.
Έϊ παίδες, που πάμε;
- Μετακομίζουμε. - Παίρνουμε τους εαυτούς μας κάπου αλλού.
Μα αυτό το πράγμα! Τι ήταν;
- Και γιατί να ξέρουμε; - Είμαστε πιγκουΐνοι.
Πολύ μικροί πιγκουΐνοι.
Ναι, αλλά από που προέρχεται; είναι τόσο παράξενο, τόσο… εξωγήινο.
- Γιατί πράγμα μιλάει; - Δεν ξέρω. Για κάτι εξωγηινιακό.
- Ξέρω ότι ο Εστεφάν έχει κάποια σχέση, - Μα ο Εστεφάν είναι εξωγήινος!
Παιδιά, έχουμε ένα μυστήριο εδώ. Ένα βασανιστικό μυστήριο.
- Και; Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουμε; - Ναι.
Αμίγκος, πρέπει να φτάσουμε στην λύση του.
Φίλε μου, άσε με να σου πω κάτι. Έλα κοντά... μην φοβάσε.
Θέλεις απαντήσεις.
- Φυσικά. - μόνο αυτό χρειάζεσαι;
- Ναι. - Τίποτε άλλο;
- Όχι. - Τότε είναι πανεύκολο.
Θα πας να δεις τον Λόβλεϊς.
- Ευφυέστατο Ραμόν. - Σας ευχαριστώ.
Και τώρα ένα λεπτό για τον εαυτό μου.
- Προσκυνίστε, προσκυνίστε. Είσαι ο πρώτος! - Φτάνει, φτάνει τόση λατρεία.
- Ποιός είναι ο Λόβλεϊς; - Ο Λόβλεϊς είναι ο δάσκαλος.
Πήγαινε να δεις τον Λόβλεϊς.
- Έχει απαντήσεις για τα πάντα!Για τα πάντα! - Αλήθεια;
- Ρώτησε τον. Δεν κάνει ποτέ λάθος! - Ποτέ.
- Μα πρώτα θα χρειαστείς ένα βότσαλο. - Ε;!
Θέλω την προσοχή σας. Μία προειδοποίηση για το κοινό…
… κυρίες μου, στρέψτε αλλού το βλέμμα γιατί μπορεί να σας υπνοτίσω.
Γνωρίζετε την φωνή. Τώρα ήρθε η ώραν να γνωρίσετε, τον ένα και μοναδικό Λόβλεϊς…
με σάρκα και οστά. Εδώ και τώρα!
- Η προσφορά. - Παρακαλώ.
Υπέροχα. Και τώρα το ερώτημά σου.
Κύριε Λόβλεϊς, η γυναίκα μου εξαφανίστηκε. Είναι ζωντανή;
Άκου λοιπόν. Είναι ζωντανή; Ξεχώρισε την αλήθεια από την πλάνη.
Μιλήστε μου τώρα απόκρυφα όντα.
Ναι, είναι χαρούμενη και είσαι στις σκέψεις της.
- Είναι με άλλον πιγκουΐνο; - Ένα βότσαλο, μία ερώτηση. Ο επόμενος.
Κύριε, ρώτα σε παρακαλώ τα απόκρυφα όντα, θα γίνω ποτέ τόσο πλούσιος όσο εσύ;
Πφφ! Μόνο στον ύπνο σου. Επόμενος.
Σ'ευχαριστώ πολύ.
Για σας παρακαλώ, πολύ. Ένας τη φορά.
Είμαστε μαζί του. Είμαστε μία παρέα. Έχει μια θαυμάσια ερώτηση.
- Πήγαινε! Έλα λοιπόν. - Απλά μην τον κοιτάς στα μάτια
- Έχετε απαχθεί ποτέ από εξωγήινους; - Συγνώμη; Τί είδους ερώτηση είναι αυτή;
Είχα γνωρίσει κάποτε έναν γλάρο, με κάτι παρόμοιο στο πόδι του…
… και μου είχε πει ότι τον είχαν απαγάγει εξωγήινοι.
Αυτό φίλε μου, είναι το ιερό μου φυλαχτό.
Φυλαχτό, Φυλαχτό.
- Μου δώθηκε από τα απόκρυφα όντα… - Απόκρυφα όντα.
… κατά το επικό μου ταξίδι στην φώτιση…
… στην απαγορευμένη ακτή.
Ακόμη μία φορά.
Απαγορευμένη ακτή.
Ω, ναι.
- Δηλαδή έχεις δει απόκρυφα όντα; - Τους ακούω. Μιλάνε μέσα από μένα. Ω, ναι.
Υπάρχει μία δύναμη που με κάνει να στέκομαι πάνω σ'αυτόν τον πύργο!
Έχουν τα μάτια μπροστά; Σε εξέτασαν; Σε έδεσαν; Σε ακινητοποίησαν;
Σταμάτα! Αρκετά πια!
Πάρα πολλές ερωτήσεις. Δεν έχεις τόσα πολλά βότσαλα ανόητε.
Δεν έχεις απαντήσεις για κανένα από τα ερωτήματά μου.
Μα καλά πόσες ερωτήσεις έχει;
Έχουμε και εμείς ερωτήσεις.
Φτάααααανειιιιι!
Έφερες ενώπιόν μου αυτόν τον ξένο...
Για να αμφισβητήσει τις δυνάμεις μου; Με συγκρίνει με έναν γλάρο.
Οι φωνές ουρλιάζουν μέσα στο κεφάλι μου! Λένε: "Λόβλεϊς, ποιός είναι αυτός ο τρελός;"
Πέστου, πέστου να πάει να... συνεχίσει και να πολλαπλασιαστεί.
Σκέψου το για λίγο. Γιατί όλοι συνεχίζουμε και πολλαπλασιαζόμαστε;
Ω, μεγάλε Λόβλεϊς!!!
- Μα τι λέει; - Για την εποχή του ζευγαρώματος.
Από τόσο νωρίς;
Θα αποσυρθώ τώρα, στον καναπέ μου για ακατάπαυστο διαλογισμό.
Λοιπόν κυρίες μου ποιά προηγείται;
Για περίμενε μισό λεπτό. Και τι θα γίνει με μας;
Ακούστε όλοι! Δεν υπάρχει αρκετή αγάπη στον κόσμο.
Στραφείτε προς τον πλησίον πιγκουΐνο…
ανοίξτε τα πτερύγιά σας διάπλατα,φουσκώστε λίγο και δώστε του μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά.
Τι του βρίσκουνε ρε φίλε;
- Εσύ τώρα γιατί με αγκαλιάζεις; - Αφού αυτό μας είπε.
- Άσε με. - Όχι, αφού σου αρέσει.
- Δεν μου λες, μαζεύουν πετραδάκια στα μέρη σου; - Δεν συγκεντρώνουμε πέτρες.
- Όχι;! Μα γιατί; - Ζούμε στον πάγο.
- Και πως φτιάχνετε ατμόσφαιρα με τις κυρίες; - Ε, να… τραγουδάμε.
Αστειεύεσαι, έτσι;
Όχι, τραγουδάμε ο ένας στον άλλο. Αν σε κάποιον ξεχωριστό αρέσει το τραγούδι σου…
Ααα, και εσύ έχεις κάποια ξεχωριστή;
- Κάποια ψηλή καλλονή στο σκοτεινό ρομαντικό σου παρελθόν…
-… στην οποία δεν μίλησες ποτέ; - Κάπως έτσι.
Έϊ, ας πάμε να το τσεκάρουμε, ίσως έχει κάποιες φίλες.
Μου αρέσουν οι ψηλές.
- Ποτέ δεν θα πετύχει. - Έϊ μεγάλε.
- Είναι η εποχή του έρωτα. - Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τραγουδήσεις.
Αυτό είναι το πρόβλημα... δεν μπορώ.
- Είσαι ή δεν είσαι πουλί; - Όλα τα πουλιά μπορούν και τραγουδούν.
Νόμιζα ότι αυτό κάνουν τα πουλιά. Τσίου, τσίου.
Καλά λοιπόν. "Ψάχνω κάποιον να… "
- Μα τι κάνει; - Φαίνεται να τραγουδάει.
Δεν τραγουδάει, δεν μπορεί να είναι τραγούδι αυτό!
Ναι! Κάποτε άκουσα ένα ζώο να κάνει έτσι, μα όταν το γύρισα είχε ήδη πεθάνει.
Ναι, και όταν αυτή τραγουδά σχεδόν σου ραγίζει την καρδιά.
- Ουυυ, είσαι σε τραγική κατάσταση δικέ μου. - Μην ανησυχείς, μπορούμε να το φτιάξουμε.
- Μπορούμε;!; - Απόλυτα. - Τι; Μπορούμε!;
- Ναι, μπορούμε ντε. - Αλήθεια;
Άσε να σου πω κάτι...
Έλα πιο κοντά. Κι άλλο.
- Θες να τραγουδήσεις; - Ναι.
- Είσαι σίγουρος; - Απόλυτα.
- Με κοροϊδεύεις; - Όχι.
Τότε είναι πολύ απλό.
Αλήθεια; Παιδιά, αν μπορούσα να τραγουδήσω, αυτό θα άλλαξε τα πάντα.
Θα τραγουδήσεις, απλά θα κάνεις ακριβώς αυτό που θα σου πω.
Εντάξει
- Είπα εντάξει; - Όχι.
- Όχι. Τότε τι είπα; - Να κάνω ακριβώς ό,τι μου πεις.
Ακριβώς ό,τι σου πω.
Δεν πιάνουν αυτά.
Αγόρια, αγόρια, ΑΓΟΡΙΑ...
Μάμπο;
Μάμπο!
- Α, γειά σου ΓΚλόρια. Γειά. - Γειά!
Και είσαι σίγουρα εσύ;
Μα φυσικά και είμαι εγώ. Σου αρέσει;
Θα μου άρεσε. Άν ήσουν πραγματικά εσύ, ναι.
- Μα είμαι εγώ… κατά κάποιον τρόπο. - Ναι καλά.
Γύρνα από την άλλη.
- Γιατί; - Γιατί όχι;
- Ποιός να το έλεγε. - Ναι.
- Γκλόρια… - Μάμπο, πως μπόρεσες;
Γειά σου!
Ξέρω το μέγεθος μπορεί να είναι εμπόδιο. Μα μην φοβάσε... σ'αγαπώ!
- Γκλόρια σε παρακαλώ. - ΣΕ ΑΓΑΠΩ!
Γκλόρια.
- Σε παρακαλώ Γκλόρια περίμενε. - Όχι Γκλόρια, εμένα περίμενε.
Ραμόν!
Γκλόρια.
Μάμπο, τι ήταν αυτό που πραγματικά είχες στο μυαλό σου;
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω…
Ω, Γκλόρια, όχι.
Γκλόρια. Γκλόρια. Τραγούδησε αυτό.
Μάμπο. Με ντροπιάζεις.
Μωρό μου δεν πρόκειται να δουλέψει.
Πάμε όλοι μαζί.
Μάμπο!
Μα δεσποινίς Βαϊόλα.
Ντροπιαστικό!
Ποιοί νομίζουν πως είναι;
Πού είναι ο Νόα; Αυτό πια ξεφεύγει από κάθε έλεγχο.
Έϊ, Μέμφις. Είναι ο γιόκας σου, ο Μάμπο.
Ο Μάμπο;
Ω, όχι. Είναι Μ ά μ π ο!
Όλοι λένε…
Μ Α Μ Π Ο!
Ιδού Νόα.
Υπήρχε ένας οιωνός από την πρώτη στιγμή. Και τώρα έχουμε αυτή την εξέγερση.
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ!
Σταματήστε αυτή την καταστροφική ανοησία!
Σταματήστε αμέσως τώρα!
Λίγο αυτοέλεγχο για όνομα.
Φέρατε αυτή την αναταραχή, την παρεκτροπή στην καρδιά της ίδιας μας της κοινότητας.
- Έχετε χάσει τα μυαλά σας; - Απλά διασκεδάζουμε λίγο.
Αλήθεια; Αυτή είναι η οπισθοδρόμηση που μας έφερε την πείνα.
Συγνώμη χαμογελαστούλη, μπορείς να μιλήσεις νέτα πιγκουϊνίστικα σε παρακαλώ;
Πιστεύει ότι η έλλειψη τροφής έχει να κάνει με μένα, κατά κάποιον τρόπο!
Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι μπορούμε να επιβιώσουμε μόνο αν ζούμε σε αρμονία;
και εσύ με τους φίλους σου μας οδηγείς στους εύκολους τρόπους…
… προσέβαλες τον μεγάλο Γκουίν, τον προκαλείς να μας στερήσει τα αγαθά του.
Κυβερνά τις εποχές.
- Μας δίνει και ο ίδιος παίρνει πίσω. - Τι;
Μισό λεπτό. Λέτε ότι ένας χωρός μπορεί να προκαλέσει λιμό;
Εαν δεν τον προκαλεί αυτή η παγανιστική εκδήλωση, τότε τι τον προκαλεί;
Πιστεύω ότι προκαλείται από έξω. Πολύ μακριά από τον πάγο.
Υπάρχουν πράγματα εκεί έξω! Πράγματα που δεν τα καταλαβαίνουμε.
- Μυστήρια. - Ανεξήγητα μυστήρια.
- Απόκρυφα Όντα! - Ναι! Εξωγήινοι!.
- Είναι τρελός. - Όχι, είναι αλήθεια. Ακούω ότι είναι έξυπνοι.
Είναι παράφρον!
Όχι! Μπορεί να είναι πιο έξυπνοι απο ό,τι είμαστε όλοι εμείς μαζί.
Έδιωξε όλα τα ψάρια και τώρα διαδίδει όλα αυτά τα σκουπίδια.
- Έϊ, ασε με να σου πω κάτι. - Μη με αγκίζεις ασεβή ξένε.
Και έτσι λοιπόν, η πτώση οδηγεί στον διχασμό, και ο διχασμός στην καταστροφή.
Εσύ, Μάμπο "ευτυχισμένα πόδια" πρέπει να φύγεις!
Μην κάνεις ούτε ένα βήμα γλυκέ μου.
Έχεις το ίδιο δικαίωμα να ζεις εδώ, όσο αυτοί οι γεροξεκούτιδες.
Νόρμα Τζιν;
- Θα το αναλάβω εγώ. - Μπαμπά;
Μάμπο...
Πρέπει να απαρνηθείς τους φίλους σου, τις ιδιόρρυθμες ιδέες, τους παράξενους τρόπους σου.
Μέμφις!
Εάν είμαστε αφοσιωμένοι στην πίστη και στην προσευχή, τα ψάρια θα επιστρέψουν.
- Μα μπαμπά. - Άκου γιέ μου…
Ήμουν απρόσεκτος και έπεσα σε παράπτωμα και τώρα πληρώνω το τίμημα.
- Αυτό τι σχέση έχει με τον Μάμπο; - Έχει να κάνει με αυτό που είναι.
Μα δεν υπάρχει κάτι κακό.
Δέξου το Νόρμα Τζιν, ο γιός μας είναι μπερδεμένος.
- Δεν είναι μπερδεμένος, με ακούς; - Πίστεψέ με, το ξέρω ότι είναι!
- Πώς μπορείς να το λες αυτό; - Γιατί όταν ήταν ακόμα αβγό μου έπεσε.
Μέμφις.
Μάμπο.
Ω, μικρέ μου δύστυχε Μάμπο.
Μαμά, είμαι απολύτως καλά.
Όχι, δεν είσαι αγόρι μου.
Για το καλό όλων μας, πρέπει να σταματήσεις να μας αναστατώνεις με τα αλλόκοτα πόδια.
Ο πατέρας σου μιλά με σύνεση. Είχε καρδιά που υπέφερε και μετανόησε.
Μα δεν βγάζει κάποιο νόημα.
Τότε η αλαζονεία σου δεν μας αφήνει καμία επιλογή.
Όχι, περιμένετε.
Σε παρακαλώ γιε μου, μπορείς να το κάνεις. Δεν είναι τόσο δύσκολο.
Μην μου ζητάς να αλλάξω μπαμπά. Γιατί απλά, δεν μπορώ.
Και αυτό, αδέρφια μου, είναι το τέλος.
Εξορίζεσε από εδώ!
- Ναι, μας επηρεάζει. - Μας φέρνει κακοτυχία.
- Μάμπο… - Όχι μαμά. Όλα καλά, όλα καλά.
Άσε με να σου πω κάτι.
Όταν ανακαλύψω τι συμβαίνει με τα ψάρια…
.... θα επιστρέψω.
Αφήστε με να περάσω. Μάμπο, δεν χρειάζεται να φύγεις.
- Άφησέ το, Γκλόρια. - Όχι!
- Γκλόρια. - Όχι μπαμπά, δεν είναι δίκαιο.
- Γκλόρια, άκου τον πατέρα σου.
Οι δικοί του πάντοτε τον απογοήτευαν.
Έλεγαν ότι ήρθε από το λάθος μέρος.
Από το λάθος μέρος.
Μου είπαν ότι ήταν κακός…
… αλλά ξέρω ότι ήταν τόσο θλιμμένος.
δεν θα ξεχάσω ποτέ…
την στιγμή του αποχωρισμού.
Τραγουδάμε για τον μόνο πραγματικό, καρδιακό μας φίλο Μάμπο.
Είστε ένα έθνος πινι γουίνι φιφλι πικολίνι φιφλιντιφλι πουφ.
- Όλοι μαζί θα κυριαρχήσουμε. - Με την σοφία που εμπιστευόμαστε.
Που εμπιστευόμαστε.
Πρόσεχε…
Μην ανησυχείς ψηλέ.
Ο πατέρας μου με έλεγε αξιοθρήνητο αποτυχημένο. Και δες σε τι εξελίχθηκα.
- Δεν βοηθάς Ραμόν. - Θα είναι εντάξει.
Το μόνο που έχει να κάνει, είναι να βρει τι συνέβει με τα ψάρια.
- Και πως θα το κάνει αυτό; - Κάτι θα σκεφτούμε.
Οι εξωγήινοι.
- Τι; - Θα μιλήσω στους εξωγήινους.
Και πώς θα βρεις τους εξωγήινους;
- Λόβλεϊς. - Αλλά δεν σε συμπάθησε. Ούτε τόσο δα.
Δεν πειράζει. Θα απευθυνθώ στην καλή του πλευρά.
- Πως πρόκειται να το κάνεις αυτό; - Σκληρή και ασυνήθιστη τιμωρία;
- Απερίγραπτα βασανιστήρια; - Περιγραπτά βασανιστήρια;
- Θα του τραγουδήσεις; - Ω, όχι!
- Ένα σπάσιμο στον πάγο. - Χιονοστιβάδα!
Ναι, φτάνει. Σας ευχαριστώ.
Λόβλεϊς! Είσαι Εκεί;
Λόβλεϊς!
Λόβλεϊς;
- Μήπως είναι ακατάλληλη η στιγμή; - Ξέρουμε ότι δεν έχουμε ραντεβού, αλλά…
Έχω μία μόνο ερώτηση και θέλω μια άμεση απάντηση.
Πού θα μπορέσω να βρω τα απόκρυφα όντα;
Μα γιατί δεν μιλάει;
Λόβλεϊς είσαι καλά;
Ω, είναι δεμονισμένος!
- Του επιτέθηκε! - Είναι υπό κατάληψη, άκου την φωνή του.
Όχι, όχι! Πνίγεται, αυτό το πράγμα στον λαιμό του είναι πολύ στενό.
- Και γιατί δεν το λες τόση ώρα; - Πάμε όλοι μαζί με το τρία.
Αμίγκος! Αμίγκος! Σταματήστε!
Του κάνετε κακό!
Κάπως καλύτερα;
Λόβλεϊς πως βρέθηκε αυτό το πράγμα στον λαιμό σου;
- Του δώθηκε. - Από τα απόκρυφα όντα.
Τι; Δεν σου το δώσανε;
- Τι; - Δεν είναι δυνατόν.. δεν ξέρει τι λέει.
Απλά κολυμπούσες και πιάστηκε γύρο από τον λαιμό σου.
Για μια στιγμή, μα είναι μύστης.
Λόβλεϊς... ειλικρινά έχεις συναντήσει ποτέ κάποιο απόκρυφο ον;
Πραγματικά;
Ήμου σίγουρος! Ήταν όλα ένα ψέμα.
Ναι, μα αυτό ανήκει σε κάποιον και αν τον βρούμε θα μπορεί να στο βγάλει.
Δείξε μου που το βρήκες, σίγουρα θα μας βοηθήσει. Και τους δυο μας.
Δύο λέξεις. Τρεις συλλαβές.
- Πεθαίνεις; - Όχι, όχι περιμένετε.
Προηγούμενος, προπροηγούμενος, προηγούμενη ζωή…
Τα προκαλούμενα αέρια!
Όχι, νομίζει ότι είναι θαλάσσιος ελέφαντας!
- Όχι, όχι, πήγαινε πέρα από τα βουνά. - Τα βουνά!
Στην Γη των θαλάσσιων ελεφάντων!
Πέρα από την Γη των θαλάσσιων ελεφάντων!
- Περιμένετε. - Τι είναι;
Ακούω φωνές.
- Όντως, υπάρχει μια φωνή. - Που;
Είναι μια μικρή φωνούλα στον άνεμο.
- Μάμπο! - Μάμπο;
- Ακούστε.
- Μάμπο "χαρούμενα πόδια" - Γκλόρια;
Γκλόρια;
- Έχεις μια θαυμάστρια! - Είναι κολλημένη μαζί σου, δικέ μου.
Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι είσαι εσύ.
Φυσικά και είμαι εγώ.
Και τι κάνεις εδώ;
Όλη η αγάπη στον κόσμο μπορεί να χαθεί…
όλα όσα αγάπησες μπορεί να είναι λάθος.
Τι υπέροχο…
- Λοιπόν, προς τα πού γλυκέ μου; - Όχι. Αν έρθεις μπορεί να μην γυρίσεις ποτέ πίσω.
Δεν με απασχολεί καθόλου.
Γκλόρια, αφήνεις όλη σου την ζωή πίσω. Εγώ δεν έχω, εννοώ εμείς…
… σίγουρα όχι εδώ. Πώς θα μπορέσουμε να προστατεύσουμε το αβγό;
Αν βέβαια αποκτήσουμε ποτέ αβγό.
Δεν χρειάζομαι αβγό για να είμαι ευτυχισμένη.
Το λες τώρα αυτό…μα αργότερα όταν όλες οι φίλες αποκτήσουν αβγά…
Τότε θα έχω εσένα.
Τώρα είναι που θα της δωθεί παντοτινά.
- Γκλόρια… - Νάτο, αρχίζει.
… δεν είμαι αυτού του είδους ο τύπος. Ο τύπος που χρειάζεται τον δικό του χόρο.
Δεν φτες εσύ, αλλά εγώ. Απλά δεν είμαι έτοιμος για σοβαρή σχέση τώρα.
Αυτό που προσπαθεί να κάνει, είναι να την διώξει μακριά του.
- Μάμπο… - Ας δούμε τον καυγά.
Ό,τι και αν πεις ή κάνεις, θα είσαι πάντα κολλημένος μαζί μου.
Ου, αφτό πόνεσε.
Έλα τώρα, παραδέξου το ότι κατενθουσιάστηκες που είμαι εδώ.
Τώρα τον έχει στριμώξει για τα καλά.
Βλέπεις, αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά σου. Νομίζεις ότι είσαι ακαταμάχητη, σωστά;
Άουτς, δεν σε αναγνωρίζω, αυτό πόνεσε πολύ.
Ορίστε;
Η Γκλόρια είναι τόσο υπέροχη. Η Γκλόρια είναι τόσο ταλαντούχα.
Τι;
Μόνο και μόνο επείδή έχεις μερικές ψηλές νότες
- Έχεις πρόβλημα με το τραγούδι μου; - Όχι, είναι απολύτως... καλό.
Απλά καλό;
Αν σου αρέσουν αυτού του είδους, λίγο άνοστα για τα δικά μου γούστα.
Τι πράγμα;
- Ξέρεις φανταχτερά, αστραφτερά, φρου-φρου. - Φρου-φρου;
Ακριβώς αυτά.
Και το λέει αυτό κάποιος που νομίζει ότι είναι άνετος με το να χοροπηδάει πάνω κάτω…
… σαν σπαστικός βλάκας;
Ανάποδε, πεισματάρη της κακιάς ώρας!
Είσαστε πάτσι.
Φίλε, ήταν κάτι καλό αυτό που έκανες.
Θα είναι πολύ καλύτερα χωρίς εσένα, θα βρει έναν καλό σταθερό τύπο, να την παρηγορήσει…
να της προσφέρει την αγάπη του για τα καλά, και να αναθρέψει μια μεγάλη οικογένεια…
και μετά θα την παρατήσει, και μετά θα…
Ραμόν! Υποφέρει, υποφέρει πολύ.
Άκου, άκουσε με μην το κρατάς μέσα σου, θα εκραγεί. Πρέπει να το αφήσεις, άφησέ το, άφησέ τοοοο!
Γυρίστε όλοι από την άλλη για λίγο.
Αν τον αφήσει τώρα…
παίρνει ένα κομμάτι του μαζί της.
- Ου, ουουου, μη μωρό μου σε παρακαλώ. - Παιδιά, σας ικετεύω.
Τέρμα το τραγούδι.
… και ξέρεις τι μου απάντησε; "Δεν το μοιράζεσαι ποτέ. Πρέπει να το αφήσεις να βγει."
- Έλα Ραμόν! Άφησε το! - Ένταξει φτάνει ρε μάγκες.
Ποτέ δεν είχα μια καλή σχέση σε όλη μου την ζωή.
Έλα τώρα μην κάνεις έτσι. Άστο να βγει!
Άστο να βγει, άστο να βγει!
Μπορείς να συνεχίσεις;
- Τί είναι αυτή η μυρωδιά; - Δεν ήμουν εγώ.
Έ, αφράτε, υποτίθεται εσύ μας οδηγείς. Έλα εδώ.
Ειναι θαλάσσιοι ελέφαντες, δεν τρώνε πιγκουΐνους, έτσι δεν είναι;
- Μάλλον. Πιστεύω ότι είναι χορτοφάγοι. - Τι;
Να φύκια και πρασινάδα.
Έλα λοιπόν Λόβλεϊς, πάμε.
Ώρα για βουτιά, ώρα για βουτιά, εντάξει, πάμε!
Μπορώ να το κάνω. Ναι μπορώ. Μπορώ να ξεγελάσω τον εαυτό μου. Ω, τι είναι αυτό;
Το καλό που σας θέλω μαυρούλιδες, είνα να έχετε χαθεί. Γιατί η καταπάτηση τιμωρείται.
- Απλά περνάμε. - Ναι, απλά να...
Μη μου πείτε ότι πάτε πέρα από εκείνους τους λόφους, μέσα από την χώρα της χιονοθύελλας…
Αν είναι ο μόνος δρόμος για την απογορευμένη ακτή... ναι.
Σ'αυτή την περίπτωση, λοιπόν, θα έρθετε αντιμέτωποι με τον εξολοθρευτή.
- Έναν εξωγήινο εξολοθρευτή; - Ακριβώς…
… θα σε πιάσουν με το που θα σε δουν.
- Σκοτώνουν κάθε ζωντανό πλάσμα στο πέρασμά τους. - Είναι δυνατόν να εξολοθρεύουν τα ψάρια;
- Κάθε τι ζωντανό. - Αδίστακτοι νεαρέ, αδίστακτοι…
… ακόμα και αν είσαι η μεγάλη λευκή φάλαινα, θα σύρουν το άθλιο σώμα σου από το νερό…
… θα σε κάνουν κομματάκια, θα σε λιώσουν και και θα σε κάνουν κονσέρβα.
Τη μια μέρα είσαι μια μεγαλόπρεπης φάλαινα και ξαφνικά…
… ένα κονσερβοκούτι.
- Κάποιος πρέπει να τους σταματήσει. - Α, ναι; Και πως θα τους πλησιάσεις;
Αν μπορούσα απλά να τους μιλήσω, να απευθυνθώ στην καλή τους πλευρά.
Αλήθεια; Με αυτό το πανούργο σχέδιό σου θα τους κατακτήσεις, έτσι;
Εντάξει Λόβλεϊς, φεύγουμε.
Τα λέμε, Λόβλεϊς.
Θα είναι το τέλος σου, φίλε.
Ω, τι είναι αυτό!
Κρατάτε! Κρατάτεεε!
Τί είναι αυτός ο ήχος;
- Δεν υπάρχει ήχος. - Ούτε ανάσα, ούτε ψίθυρος.
- Πού είνα ο Λόβλεϊς; - Έλα, ντε!
Μερικές φορές, οι γενναίοι πιγκουΐνοι απλά κοιμούνται και πεθαίνουν.
- Ω, ναι! - Πιστεύεις ότι πήγε σε ένα ευτυχισμένο μέρος;
- Πολύ πιθανόν. - Όχι.
Έχω την εντύπωση ότι πήγε προς τα εδώ.
Ελάτε, ας συνεχίσουμε.
Δεν φοβάσε τίποτα.
Λόβλεϊς;
ΛΟΒΛΕΪΣ!
Γειά σας;
Είναι κανείς εκεί;
- Δεν είναι ανάγκη να φωνάζεις. - Μπορεί κάποιος να σ'ακούσει.
Αυτές οι πατημασιές δεν είναι καλό σημάδι.
- Εδώ ξεκουράστηκε. - Τώρα σέρνεται με την κοιλιά…
Α να, εκεί είναι! Λόβλεϊς!
Κοιτάξτε τον πως είναι.
- Είσαι καλά; - Έλα, κάνε κουράγιο φιλαράκο.
Τι είαι αυτό;
Κοιτάξτε! Υπάρχει ένα για τον καθένα.
Κρατήσου γερά Λόβλεϊ, ξέρω ότι είναι κάπου εδώ κοντά.
- Και αν όλα αυτά τα άφησαν κι έφυγαν; - Δεν ξέρω.
- Έχουμε έρθει ειρηνικά. - Έχουμε καλές προθέσεις. Ναι!
- Λόβλεϊς! - Ω, όχι! Τι σου συμβαίνει;
- Αυτό δεν είναι καθόλου καλό… - Μείνετε όλοι ψύχραιμοι.
Εντάξει μη μένετε άλλο ψύχραιμοι!
- Θα γίνουμε τα μεζεδάκια τους. - Μας σερβίρουν.
Πρόκειται να πεθάνουμε.
Ό,τι κι αν κάνετε, μείνετε έξω από το νερό!
Εμπρός πάνω, πάνω, πάνω!
Λόβλεϊς! Κρατήσου!
Μάζεψε την απαίσια γλώσσα σου και κλείσε το στόμα.
Παίζουν μαζί μας;
Δεν κάνει να παίζεις. Ειδικά με το φαγητό σου.
Επιτέλους!
Λόβλεϊς!
Κράταμε!
Σ'ευχαριστώ, αδερφέ μου.
Ω, πανέμορφε σωτήρα μου. Σ'ευχαριστώ, σ'ευχαριστώ, σ'ευχαριστώ.
ΦΤΑΝΕΙΙΙΙΙ!
Είναι μια άσχημη μέρα για σας. Τώρα έχετε να κάνετε με τον Λόβλεϊς…
… και τον "άνθρωπό" μου τον Μάμπο, απο δω.
Πέστα Λόβλεϊς.
Φύγετε δαιμονικά ψάρια. Γειά σας, αντιάμος, τσάο, μπου-χου.
Πηγαίνετε τώρα στις μαμάδες σας. Μη με κάνετε να ξαναμπώ στο νερό.
Θα έρθω στο κατόπι σας, να σας βρω. Θα σας δείξω το τρελό μου βλέμμα.
Ένας σωρός από δαύτους!
- Θα κυριεύσουν όλο τον κόσμο! - Ω, Θεέ μου.
- Αυτοί πρέπει να είναι. - Αν είναι, δεν θα 'θελά να ξέρω τίποτα.
- Δεν ξέρουμε καν αν υπάρχουν. - Άσε με να σου πω κάτι.
Αυτό είναι το τέλος του δρόμου. Τέλος. Έκανες ότι ήταν πιγκουΐνικά δυνατόν.
- Βρήκες τους Εξωγήινους. - Θα είμαστε μάρτυρές σου.
Θα πούμε στο χαρούμενό σου έθνος ότι έχουν κάνει τεράστιο λάθος για σένα.
- Ας γυρίσουμε λοιπόν, πίσω. Τώρα αμέσως. - Ακριβώς.
Μπορώ να σας ζητήσω μια χάρη;
- Μα φυσικά. - Τι είδους χάρη;
Μπορείτε να βεβαιωθείται ότι είναι καλά η Γκλόρια;
- Πως; - Γιατί;
- και η μαμά μου; - Τι;;;
Και αν δείτε τον μπαμπά, πείτε του…
… ότι προσπάθησα.
Εντάξει λοιπόν. Τί είναι αυτά που λες;
Θα τους σταματήσω να παίρνουν τα ψάρια μας.
Και πως σκοπεύεις να το κάνεις αυτό, Μάμπο;
Αντίο φιλαράκιααααααα!
Ω, Θεέ μου το έκανε!
Μάμα μία. Το πιστεύετε αυτό;
Πως θα πούμε στην μητέρα του ότι μας έφερε ως εδώ απλά για να αυτοκτονήσεις.
Όχι! Δεν το έκανε! Κοιτάξτε!
Είναι θεότρελος!
Ο πρώτος ιπτάμενος πιγκουΐνος!
Είμαι σπουδαίος, αλλά αυτός πια.
Ποιός να το πιστέψει! Ψηλότερος από οποιονδήποτε άλλο.
Χέεεεϊ! Εγώ είμαι, ο Λόβλεϊς. Που όλοι με ξέρουν ως ο δάσκαλος.
Θα λέω την ιστορία σου "χαρούμενα πόδια". Χρόνια, ακόμα και αφού θα έχεις φύγει.
Εξαγριωμένος από την αδιαφορία τους.
Τους ακολούθησε για πολύ αφότου χάθηκαν από το οπτικό του πεδίο.
Τόλμησε να πάει μακρύτερα από οποιονδήποτε άλλο ως τότε.
Πέρα από κάθε ελπίδα επιστροφής.
Παρασυρμένος από τα μεγάλα ρεύματα, μεταφερόταν ασταμάτητα…
… μέσα σε απέραντους ωκεανούς, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Συγνώμη. Τι είναι αυτό το μέρος;
Είσαι στον παράδεισο Ντέϊβ. Στον παράδεισο των πιγκουΐνων.
- Υπάρχει περιοχή για αυτοκρατορικούς πιγκουΐνους; - Βρίσκεται όπου εσύ θελήσεις να είναι.
Δοκίμασε την υδάτινη πύλη. Είναι πράγματι αληθινή.
Άκουσα μία ιστορία, όταν τελικά αντίκρισε τους εξωγήινους από κοντά…
… ήταν ακριβώς όπως τους είχε περιγράψει ο γλάρος.
Με συγχωρείτε. Γιατί παίρνετε τα ψάρια μας;
Μεγάλοι, άσχημοι πιγκουΐνοι, χωρίς φτερά, στα μεγάλα πλαδαρά τους πρόσωπα.
Γιατί παίρνετε τα ψάρια μας;
Μας σκοτώνετε.
Όχι, όχι! Περιμένετε!
Γειά σας! Σας χαιρετίζω από την Γη των αυτοκρατορικών πιγκουΐνων.
Γιατί παίρνετε τα ψάρια μας;
Είμαι σίγουρος ότι δεν έχετε τέτοια πρόθεση, αλλά μας προκαλείτε τεράστιο πόνο.
Μήπως δεν γίνομαι κατανοητός; Μιλάω άψογα πιγκουϊνέζικα.
Πιγκουΐνοι! Δεν καταλαβαίνετε; Κλέβετε τα ψάρια μας!
Σας παρακαλώ, ας μου μιλήσει κάποιος!
Για όνομα, μας κλέβετε τα Ψ Α Ρ!
Τρεις μέρες αργότερα, είχε χάσει την φωνή του.
Μετά από τρεις μήνες…
… είχε χάσει ολοσδιόλου τα λογικά του.
- Βρήκες ψάρια τελικά, μωρό μου;
Μαμά;
- Γειά σου γλυκέ μου. - Μαμά!
Χνουδωτέ, ότι κι αν πουν ή κάνουν εμείς θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε σένα.
Λοιπόν, θα γυρίσεις σύντομα, έτσι;
- Έϊ, σταματήστε. Αφήστε τον να φάει. - Εμπρός Ντέϊβ, μη μας δίνεις σημασία.
- Μα υπάρχουν άφθονα για όλους. - Δεν πειράζει καλέ μου, μπορούμε να περιμένουμε.
Όχι, όχι! Μαμά! Υπάρχουν τόσα πολλά!
Γειά σας!
Αυτός δεν είναι ο τύπος με τα τρελά πόδια;
- Του μοιάζει. - Πως τον λέγανε;
Νόμιζα ότι ήταν νεκρός.
- Ακούστε με όλοι! - Προφανώς όχι.
Ακούστε όλοι. Σας έχω σπουδαία νέα.
Ξέρω ποιός παίρνει τα ψάρια.
- Ναι, σου πήρανε και το μυαλό. - Είναι οι Εξωγήινοι.
- Επικοινώνησα μαζί τους. - Ο τρελός επέστρεψε.
Οι εξωγήινοι μας παίρνουν τα ψάρια.
Κάποιος να ειδοποιήσει τους πρεσβύτερους.
- Έ, εσύ. - Γκλόρια.
Κάπως παράξενο που σε ξαναβλέπω.
Πράγματι.
- Όλα καλά, μωρό μου; - Θυμάσαι τον Σίιμουρ;
Ναι. Γειά σου Σίιμουρ.
Ναι
Λοιπόν… ποιό απ'όλα είναι δικό σου;
Όλα.
Αυτοί είναι οι μαθητές μου.
Αυτός τους διδάσκει τον ρυθμό και εγώ τα μπλουζ.
- Άρα λοιπόν δεν είσαι… - Μάλλον δεν άκουσα ποτέ το κατάλληλο τραγούδι.
Αυτό είναι υπέροχο. Δεν εννοούσα… Ανακάληψα ποιός παίρνει τα ψάρια.
Είναι μεγάλοι, και κάπως άσχημοι, αλλά Γκλόρια τα πράγματα που μπορούν να κάνουν… και έρχονται εδώ!
Α, έτσι λοιπόν;
Θα είναι εδώ πολύ σύντομα. Νομίζω ότι θέλουν να μας βοηθήσουν.
Τώρα λοιπόν μιλάς μαζί τους.
Βασικά δεν μιλάνε πιγκουΐνέζικα,αλλά φαίνεται να ανταποκρίνονται σ'αυτό.
Προτείνω να το κάνουμε όλοι. Μαγνητίζει την προσοχή τους.
Και γιατί συμβαίνει αυτό;
Δεν έχω ιδέα, αλλά δουλεύει.
Έϊ! Είναι ο χορευτούλης.
- Παιδιά, παιδιά είναι…
- Χνουδωτέ! - Ψηλέ!
Τόλμισες λοιπόν να γυρίσεις πίσω;
Λέει ότι βρήκε τους εξωγήινους και ότι μας παίρνουν τα ψάρια.
Λέει ότι έρχονται και ότι το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι αυτό…
Δεν υπάρχουν εξωγήινοι!
Μάμπο. Γύρνα από την άλλη.
Είναι μια ασθένεια!
Αυτό είναι δικό τους;
Ναι… αλλά μην φοβάστε, νομίζω ότι είναι για να με βρουν. Αυτό είνα όλο.
Τους οδήγησες ως εδώ; Στράφηκες ενάντια στο ίδιο σου το είδος;
Για μισό λεπτό. Μόλις τώρα είπες ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι.
Εεε… φυσικά και δεν υπάρχουν, αλλά και να υπήρχαν, μόνο ένας ανόητος θα τους έφερνε εδώ.
Μα πρέπει να έρθουν. Αυτοί παίρνουν τα ψάρια, αυτοί μπορούν να κάνουν κάτι.
Μόνο ο Μεγάλος Γκουίν έχει την δύναμη να δώσει και να πάρει.
Μα ο Μεγάλος Γκουΐν δεν έφερε την αναστάτωση. Οι εξωγήινοι το έκαναν.
Ο ανόητος επέστρεψε για να αστειευτεί με τον πόνο μας.
Εμείς λιμοκτονούμε και αυτός θέλει να αρχίσουμε να χοροπηδούμε.
Λοιπόν, θα παραμείνουμε προσηλωμένοι στα έθιμά μας…
… ή θα υποκύψουμε στις ακατάσχετες φαντασιώσεις ενός ανόητου;
- Πως είπες ότι πάνε εκείνα τα βήματα; - Ναι, δείξε μας Μάμπο.
Α, μα είναι πολύ απλό.
Όχι, όχι! Πρέπει να αντισταθείτε!
Πολύ καλά.
Αντισταθείτε! Σθεναρά!
Αντισταθείτε ενάντια σ'αυτή την ανοησία.
Υψώστε τις φωνές σας αδέρφια.
Φωνάξτε σ'αυτή την ανίερη πρόκληση.
Δείξε μας τι να κάνουμε.
Ναι, ακολουθήστε την σοφία. Αφήστε την πολεμική ιαχή…
… και όταν όλοι οι άλλοι θα έχουν φύγει, εμείς θα παραμείνουμε.
Κολλητάρια!
Σύντροφοι!
Μαμά!
Το αγόρι μου. Το υπέροχο αγόρι μου.
Είσαι τόσο λαμπερός!
Ωωω, χνουδωτέ!
Πού είναι ο μπαμπάς;
Πίστεψέ με, δεν θες να δεις τον γέρο σου.
- Ο πατέρας σου είναι κάπως… - Τι;
Έλα, θα σου δείξω.
Μέμφις;
Μπαμπά;
Μάμπο. Στ'αλήθεια είσαι εσύ;
Ναι μπαμπά.
Σκέφτηκα…
… πως…
Μπαμπά;
Δεν υπήρξε ούτε μία μέρα…
… ούτε μια μέρα…
… που να μην σε σκεφτώ.
Μπαμπά.
Χώρεψε μαζί του Μπαμπά.
Χώρεψε με τον γιό σου.
Θα πρέπει να με συγχωρέσεις.
Η μουσική με έχει εγκαταλήψει.
Σε καμιά περίπτωση… είναι σαν… να τραγουδάς με το σώμα.
Έλα μωρό μου, μπορείς να το κάνεις.
Ω, Μαμά.
Ένα μεγάλο πόδι μετά το άλλο.
Αυτό είναι!
Ναι
- Βλέπεις; - Νιώθω πολύ ωραία.
Μανούλα μου…
Νομίζω ότι είναι καλύτερα να χορέψεις τώρα.
Βλέπεις, τώρα είναι χιλιάδες απο δαύτους.
Προσπαθούν να μας πουν κάτι;
- Ποιό είναι λοιπόν, το πρόβλημα; - Μεταξύ άλλων διαταράσουμε την τροφική τους αλυσίδα.
Και πρέπει να κάνουμε κάτι γι'αυτό.
Προτείνουμε να αποσύρουμε όλα τα ψαράδικα από την περιοχή τους.
Ποιός ο λόγος να κάνουμε κάτι; Δεν έχουμε άλλα πιο σοβαρά θέματα;
Δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα μάτσο πουλιά στον πάτο αυτού του κόσμου.
Απογορεύστε το ψάρεμα! Σώστε τους πιγκουΐνους!
Πρέπει να καταλάβουν ότι έχουμε και άλλες επιλογές…
Τι λέτε ότι πρέπει να κάνουμε;
Να μπει πινακίδα, "Απαγορεύεται το ψάρεμα"!
Θα πάρεις πίσω την αγάπη που θα δώσεις.
Ωω, μωρό μου.
Αυτό είναι
Μάμπο
Ω, ναι , πάμε όλοι μαζί.
Subtitles by: Yanni